Zbiornik Siemianówka powstał jesienią 1989 roku w wyniku przegrodzenia rzeki Narew w km 432,28 jej biegu, w rejonie wsi Rybaki. Wielkość zlewni zbiornika wynosi 1092km2, z czego na terenie Białorusi jest 800km2. Na terenie Polski zlewnię zbiornika tworzą rzeki: Narew, Pszczółka, Kołonna, Łuplanka, Podrzeczka i Rów bez nazwy.

Zlewnia posiada charakter typowo nizinny i w 80% jest zalesiona, głównie lasami Puszczy Białowieskiej. Wzniesienia wahają się w granicach od 145,00 do 180,00m npm. Spadek podłużny doliny wynosi 0,5%, a spadki poprzeczne średnio 5%. W zlewni występują przeważnie grunty piaszczyste, zalegające na glinach zwałowych. Powierzchnia zbiornika przy normalnym piętrzeniu wody na rzędnej 145,00m npm wynosi 3250ha a jego pojemność 79,5 mln m2 wody. Powierzchnia użytkowa szacowana jest natomiast na 2500ha. Długość zbiornika wynosi 13,5 km, a jego szerokość waha się od 0,8 km do 4,5 km; stąd wynika wskaźnik wydłużenia , wynoszący 3,0. Siemianówka jest zbiornikiem płytkim, o średniej głębokości wynoszącej 2,5 m, głębokości maksymalnej 7,0 m i wskaźniku głębokości wynoszącym 0,36. Zalew posiada liczne, rozległe płycizny. Okres pełnej wymiany wody w zbiorniku jest bardzo długi i wynosi 4 miesiące.

Dno zbiornika tworzą głównie użytki zielone ( 2418 ha ) i grunty orne ( 533 ha ). Lasy ( 399 ha ) oraz grunty inne ( 369 ha ) stanowią łącznie 768 ha. Udziały w całkowitej powierzchni poszczególnych klas gleb, kształtuje się następująco: klasa IV – 10%, klasa V – 44,8%, VI – 33,3 %, nieużytki i zabudowy 9,9%. Dość dużą powierzchnie dna pokrywają torfy płytkie ( 870 ha ), które ciągną się wzdłuż starego koryta rzeki Narew. Dno zbiornika nie zostało odpowiednio przygotowane przez budowniczych obiektu. Pozostawiono szereg: karczy, pni, resztek ogrodzeń, fundamentów itd. Przeszkody te praktycznie uniemożliwiają na zalewie użycie przez użytkownika rybackiego narzędzi ciągnionych, co ma duży wpływ na prowadzenie właściwej gospodarki rybackiej. 
Brzeg prawy w górnej części zbiornika ( tzw . Małym Zalewie ) jest niski, podmokły i zabagniony. Za torami na tzw. Dużym Zalewie jest płaski, pokryty lasami iglastymi na przemian z polami uprawnymi i pastwiskami. W środkowej części zbiornika znajdują się zabudowania dwóch wsi Cisówka i Budy. Dalej, w stronę zatoki Bachury brzeg zalewu brzeg pokrywają głównie lasy iglaste i nieużytki. W okolicach portu rybackiego przylega do zbiornika zespół domków letniskowych. W okolicach wsi Rybaki brzeg jest bardziej wyniesiony i pokryty lasem iglastym. Przyległy teren zagospodarowano jako plażę.
Brzeg lewy w górnej części zbiornika jest niski, podmokły i w większości pokryty lasem iglastym. W środkowej części przylegają zabudowania wsi Siemianówka. Teren jest bardziej wyniesiony i pokryty polami uprawnymi i pastwiskami. Od wsi Siemianówka do zapory brzeg jest wyniesiony i w większości pokryty lasami i nieużytkami. Na terenie tym znajduje się szereg domków letniskowych, a na wysokości miejscowości Nowy Dwór Przystań WOPR.

W Zbiorniku Siemianówka oraz wpadających do niego rzekach stwierdzono występowanie 28 gatunków ryb. Można je podzielić na dwie grupy – ryby użytkowe i nieużytkowe.
- Gatunki użytkowe to: amur biały ( sporadycznie ), boleń, jaź, jelec ( sporadycznie ) karaś, karaś srebrzysty, karp, kleń ( sporadycznie ), leszcz, lin, miętus ( sporadycznie ), okoń, płoć, sum, szczupak, wzdręga, węgorz.
- Gatunki nieużytkowe to: ciernik, cierniczek, jazgarz, kiełb, krąp, koza, piskorz, różanka, słonecznica, śliz, ukleja.

Piętnaście gatunków posiadają wartość użytkową i potencjalnie mogą stanowić przedmiot połowów rybackich i wędkarskich. Amur trafił do obwodu najprawdopodobniej jako domieszka podczas zarybiania karpiem. Jest on jednak tak rzadko spotykany, że praktycznie nie ma znaczenia gospodarczego. Karaś srebrzysty najprawdopodobniej występował w małych stawach, żwirowiskach i innych zbiornikach leżących na obszarze zalanym wodą. Mógł też dostać się do obwodu jako domieszka podczas zarybiania karpiem albo został zawleczony przez wędkarzy ( jest najchętniej stosowanym żywcem, a podczas boomu szczupakowego karasia używano masowo ). Węgorz był dwa razy zarybiany, a sum był kilkakrotnie wprowadzany do zalewu. Pozostałe gatunki są rybami autochtonicznymi

Gospodarzem akwenu jest PZW Okręg w Białymstoku. 
Obowiązuje zakaz trollingu na małym zbiorniku